టాలెంట్ తగ్గిందా? అందుకే ‘విక్టిమ్ కార్డ్’ మొదలైందా?
సినిమా ఇండస్ట్రీకి సెంటిమెంట్లు అవసరం లేదు. ఇక్కడ పని చేసేది ఒక్కటే—రిలెవెన్స్ (Relevance). ఒకప్పుడు రాజుల్లా ఏలినవాళ్లు, కాలం మారగానే సైలెంట్ అవుతారు. ఇది అన్యాయం కాదు, ఇది ప్రకృతి సహజం. కానీ ఆ నిజాన్ని అంగీకరించకుండా “నన్ను పక్కన పెట్టారు” అని బాధితుడిలా మాట్లాడితేనే అసలు సమస్య మొదలవుతుంది. ఈరోజు అదే ప్రశ్న ఏఆర్ రెహమాన్ చుట్టూ తిరుగుతోంది.
1. ఆఫర్స్ తగ్గాయా? లేక ప్రేక్షకుల అభిరుచి మారిందా?
ఒక సింపుల్ నిజాన్ని గమనిద్దాం:
- ఇళయరాజా – లెజెండ్. కానీ ఇప్పుడు ఫుల్ ఫామ్ కాదు.
- మణిశర్మ – ఒకప్పుడు ఇండస్ట్రీ ఊపిరి. ఇప్పుడు? రేర్.
- కోటి – ఆయన లేకుండా సినిమా ఊహించలేని దశ. ఇప్పుడు? మౌనం.
- దేవిశ్రీ ప్రసాద్ – హిట్ మెషీన్. కానీ ఇప్పుడు గ్రాఫ్ కిందకి.
వీళ్లందరూ హిందువులే. మరి వీళ్లకు అవకాశాలు ఎందుకు తగ్గాయి? ఇందులో మతం అడ్డుపడిందా? రాజకీయం అడ్డొచ్చిందా? లేదు. ప్రేక్షకుడు మారాడు, సౌండ్ మారింది, టెంపో మారింది. 30–40 ఏళ్ల పాటు ఒకే మ్యూజిక్ భాష వింటూ ఉండమని ప్రేక్షకుణ్ని ఎవరూ బలవంతం చేయలేరు. దాన్ని అర్థం చేసుకోకుండా “నన్ను తొక్కేస్తున్నారు” అనడం అంటే—ఆడలేక మద్దెల బరువు అన్నట్టే.
2. టాలెంట్ vs బ్రాండ్: ఆర్జీవీ చెప్పిన అసౌకర్యకరమైన నిజం
రెహమాన్ పేరు వినగానే దేవుడిలా చూడటం మనకు అలవాటు. కానీ దర్శకుడు రామ్ గోపాల్ వర్మ బయటపెట్టిన విషయం ఆ ఇమేజ్ని ప్రశ్నిస్తోంది. ఆస్కార్ తెచ్చిన ‘జయహో’ పాట అసలు కథ ఏమిటంటే: ఆ ట్యూన్ను మొదట సుఖ్విందర్ సింగ్ కంపోజ్ చేశారట. అప్పట్లో రెహమాన్ అన్న మాట (ఆర్జీవీ ప్రకారం):
“మీరు డబ్బులు ఇచ్చేది నా మ్యూజిక్కి కాదు.. నా పేరుకి. నేను చేసినా, నా అసిస్టెంట్ చేసినా, నా డ్రైవర్ చేసినా—నేను ఓకే చెబితే అది నా మ్యూజిక్.”
ఇది టాలెంట్పై నమ్మకమా? లేదా బ్రాండ్ అహంకారమా? ఇక్కడే “అసిస్టెంట్ల శ్రమ మీద నిలబడి నిర్మించిన ఇమేజ్” అన్న విమర్శలకు బలం వస్తుంది.
3. మతం అడ్డంకా? అయితే ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పాలి
రెహమాన్ తాజా వ్యాఖ్యల సారాంశం: “నేను ముస్లింగా ఉండటం వల్లే ఇప్పుడు అవకాశాలు రావడం లేదు.” అయితే ఒక సూటి ప్రశ్న: ఆస్కార్, గ్రామీ, జాతీయ అవార్డులు, వేల కోట్ల సంపాదన.. ఇవన్నీ ఆయన ఏ మతంలో ఉన్నప్పుడు వచ్చాయి? అప్పుడు మతం అడ్డుకాలేదు, ఇప్పుడు మాత్రమే అడ్డుపడుతోందా? ఒక లాజికల్ పాయింట్: ఇప్పుడు మతం కారణంగా అవకాశాలు తగ్గాయి అంటున్నారంటే.. ఒకప్పుడు మీరు కొత్తగా మారిన మతం కారణంగానే అవకాశాలు పొందారా మాజీ హిందూ దిలీప్?
4. ఇంటి గుమ్మం దగ్గరే వివక్ష: పిరైసూదన్ ఘటన
తమిళ కవి పిరైసూదన్ చెప్పిన అనుభవం వింటే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. పాటల చర్చ కోసం రెహమాన్ ఇంటికి వెళ్తే, నుదిటిపై విభూతి, కుంకుమ చూసి—“తీసేస్తేనే లోపలికి రానిస్తాం” అన్నారట. ఇతరుల మత గుర్తింపులను సొంత ఇంట్లోనే గౌరవించని వాతావరణం నుంచి వచ్చి, ఇప్పుడు “దేశం నన్ను వివక్షిస్తోంది” అని విక్టిమ్ కార్డ్ ప్లే చేయడం ఎంతవరకు కరెక్ట్?
5. ఇండస్ట్రీకి సెంటిమెంట్ లేదు.. రిజల్ట్స్ మాత్రమే
సినిమా ఇండస్ట్రీలో ప్రొడ్యూసర్కి కావాల్సింది లాభం, డైరెక్టర్కి కావాల్సింది ట్రెండ్. ఇక్కడ పాత పేర్లకు పెన్షన్ లేదు. ఫామ్ తగ్గితే పక్కకు జరగాల్సిందే. శంకర్ తగ్గాడు, మణిరత్నం తగ్గాడు.. అనిరుధ్, థమన్ దూసుకొచ్చారు. ఇది కుట్ర కాదు, ఇది ఒక సైకిల్.
ముగింపు: గొప్పవాళ్లకు గొప్ప అంగీకారం అవసరం
రెహమాన్ గొప్ప సంగీత దర్శకుడే, అందులో సందేహం లేదు. కానీ ట్రెండ్ తప్పిపోయినప్పుడు, రిలెవెన్స్ తగ్గినప్పుడు—మతం, రాజకీయం, సెంటిమెంట్లను అడ్డుపెట్టుకుని విక్టిమ్ కార్డ్ ఆడటం ఆయన స్థాయికి తగ్గ పని కాదు. నిజంగా గొప్పవాళ్లు ఏమంటారంటే: “నా టైమ్ అయిపోయింది.. కొత్తవాళ్లది మొదలైంది.” అదే క్లాస్. మిగతావన్నీ గ్యాస్!